9 redenen waarom 2025 niet enkel een rampjaar was
Maar ook een jaar waarin menselijkheid overwon
17 Dec 2025
5 minuten
2025 liet niemand onberoerd. Conflicten escaleerden, de klimaatrekening liep verder op en mensenrechten kwamen zwaar onder druk te staan. Maar te midden van die realiteit gebeurde er iets krachtigs: mensen kwamen massaal in beweging. Ze toonden dat menselijkheid luider klinkt dan elke vorm van onverschilligheid.
Dit zijn 9 redenen waarom 2025 niet alleen een rampjaar was — maar ook een jaar waarin menselijkheid standhield. En waarin jij mee het verschil maakte.
1. Twee keer trokken 110.000 mensen een rode lijn voor Gaza
Op een koude ochtend in mei trokken we een dikke rode lijn in de Wetstraat — een symbool voor alle grenzen die in Palestina al lang overschreden waren. Het werd het begin van een ongeziene golf van solidariteit.
In juni stonden we massaal op straat: 110.000 mensen trokken de rode lijn tegen genocide en straffeloosheid, de grootste manifestatie in 10 jaar tijd. Overal in het land werd de rode lijn zichtbaar: 70.000 raamaffiches, talloze lokale acties en 27.000 postkaarten richting politici. Zo groeide de rode lijn uit tot een herkenbaar teken van verontwaardiging én verzet.
Die druk wérkte. Begin september namen de federale en Vlaamse regering eindelijk sancties tegen Israël. Een stap in de goede richting, maar veel te laat én te beperkt. Daarom trokken we in september opnieuw met 110.000 mensen de straat op. Met één duidelijke boodschap: wij stoppen niet tot er duurzame vrede is in Palestina.
2. Palawan won tegen vervuilende mijnbouw
In Palawan, in de Filipijnen, laat de nikkelindustrie diepe littekens na: toxisch afvalwater, vissterfte, ziektes. Jarenlang betaalden lokale gemeenschappen de prijs voor een energietransitie die elders winst opleverde.
Dankzij het volgehouden verzet van die gemeenschappen, gesteund door onze partner ATM (Alliance Against Mining), kwam er in maart een historische doorbraak. Nieuwe mijnbouwprojecten worden er 50 jaar lang stopgezet. Een overwinning voor mens en natuur, én een stap richting een rechtvaardige energietransitie.
3. We stopten Vlaamse wapenhandel met Israël
Samen met onze partnerorganisaties stapten we twee keer naar de rechter: tegen de Israëlische rederij ZIM en tegen de Vlaamse regering. Want zelfs na twee jaar genocide laat Vlaanderen nog steeds militair materiaal passeren richting Israël, in strijd met de eigen wapenwet én internationale verdragen.
De rechtbank gaf ons in juli op alle punten gelijk: de Vlaamse overheid moest alle doorvoer stopzetten. Hierdoor mocht onder andere een container voor het Israëlische defensiebedrijf Ashot, die in de Antwerpse haven werd onderschept, de haven onder geen enkel beding verlaten. Een historische uitspraak die drie maanden later gevolgd werd door de beslissing van de Vlaamse regering om alle uitvoer en doorvoer van militair materiaal naar Israël te verbieden.
4. Straffeloosheid werd soms wél doorbroken
Europa is geen onschuldige toeschouwer in de oorlog in Oost-Congo. Onder meer door de akkoorden met Rwanda – een land dat betrokken is bij de plundering van Oost-Congo – versterkt Europa de crisis.
Na druk van onderuit kwamen er in maart Europese sancties tegen vijf Rwandese en vier Congolese M23-leiders voor hun rol in het geweld en de plundering in Oost-Congo. Ook de EU-Rwanda deal voor kritieke mineralen werd na aanhoudende druk van onderuit geschrapt.
5. Jongeren in Syrië nemen hun toekomst terug
Na de val van Assad eind 2024, begon de bevolking van Syrië aan de opbouw van een land dat jarenlang in puin lag. Voor het eerst in lange tijd mogen ook jongeren opnieuw dromen over een toekomst die ze zelf mee vormgeven.
Een project van 11.11.11 en onze partner Basmeh & Zeitooneh ondersteunt hen in het vinden van hun rol in de opbouw van het toekomstige Syrië, met opleidingen rond burgerparticipatie, veiligheid en beleidsbeïnvloeding. Ook de komende jaren blijven we ervoor zorgen dat Syrische jongeren een centrale rol kunnen spelen in de post-Assad-transitie.
6. Misdadigers werden opgepakt én aangeklaagd
Na jaren van straffeloosheid kwam er eindelijk beweging in de strijd voor gerechtigheid voor de Filipijnen. Na zijn arrestatie in maart, werd oud-president Rodrigo Duterte in september aangeklaagd door het Internationaal Strafhof (ICC) voor misdaden tegen de menselijkheid. Tijdens zijn meedogenloze “oorlog tegen drugs” werden duizenden mensen vermoord zonder proces, onder hen ook journalisten en mensenrechtenverdedigers.
Met steun van onze schenkers staat onze partner PAHRA al jarenlang schouder aan schouder met de families van slachtoffers, ondanks intimidatie en bedreigingen van overheid en politie. Dutertes veroordeling is een monumentale stap richting gerechtigheid voor tienduizenden slachtoffers.
7. Geïsoleerde volkeren kregen bescherming tegen olie- en mijnbouw
De Tagaeri en Taromenane leven vrijwillig in afzondering, diep in het Ecuadoraanse regenwoud. Toch drongen olie- en mijnbouwbedrijven hun leefgebied steeds verder binnen.
Na meer dan twintig jaar strijd kwam er in maart eindelijk gerechtigheid: de Ecuadoraanse overheid werd veroordeeld voor het schenden van hun rechten. Dankzij de steun en het juridische werk van onze partner Acción Ecológica erkent het Hof nu dat ook geïsoleerde volkeren recht hebben op hun grondgebied. De overheid moet hun leefgebieden vanaf nu ook effectief beter beschermen.
"Ook kwetsbare gemeenschappen hebben recht op bescherming. Ze moeten kunnen leven zonder bedreiging van olieboringen, mijnbouw en andere gevaren. Deze uitspraak is een belangrijke mijlpaal!" juicht Esperanza Martínez, mensenrechtenadvocaat bij 11.11.11-partner Acción Ecológica.
8. Slachtoffers van slavernij in Ecuador kregen gerechtigheid
Op de Furukawa-plantages in Ecuador leefden arbeiders generaties lang in omstandigheden die niets minder waren dan moderne slavernij: geen elektriciteit, geen water, geen eigen huis, hongerlonen, intimidatie en geweld. Dankzij het jarenlangewerk en de juridische strijd van onze partner CDES is dit onrecht eindelijk erkend.
Het Grondwettelijk Hof oordeelde dat de Ecuadoraanse staat de mensenrechten van de arbeiders ernstig heeft geschonden en verplicht de overheid nu tot schadevergoedingen.
“De beslissing is een grote overwinning. Het Hof erkent dat we jarenlang zijn uitgebuit en dat we gelijk hadden in onze strijd. Dat geeft hoop op een beter leven,” zegt Segundo Ordóñez, activist en voormalige arbeider op een abacá-plantage.
9. Van Afrika tot in Amerika, we maakten massaal tijd voor menselijkheid
In november trapten we onze najaarscampagne ‘Tijd voor menselijkheid’ af met een remake van het iconische K3-nummer Alle Kleuren. 25 jaar na het origineel zongen meer dan 30 artiesten – van Clouseau tot Natalia en Willy Sommers – een nieuwe versie in van dit ultieme nummer over menselijkheid.
En die menselijkheid vinden we terug in de hoop die onze moedige partners, van Afrika tot in Amerika, – zelfs in de donkerste omstandigheden – blijven uitdragen.
Ook in Vlaanderen en Brussel gaven onze vele vrijwilligers menselijkheid een gezicht met hun hartverwarmende activiteiten. En met de steun van onze schenkers blijven we doorgaan. Want in een wereld waarin onverschilligheid steeds meer de toon zet, is er maar één oplossing: samen blijven opkomen voor een menselijke wereld.
En zo zie je maar: wanneer al dat engagement - ook dat van jou - samenkomt kan je veel positieve impact creëren. Dankzij vele 1'tjes werd hoop tastbaar en verandering werkelijkheid. Bedankt om samen met ons menselijkheid nooit los te laten.
Steun ons werk met een gift
Ook in 2026 blijven de uitdagingen enorm. In Gaza. In Congo. In de strijd voor een eerlijke energietransitie. Aan de Europese grenzen.
Zwijgen is geen optie. Daarom gaan we door. Vastberaden. Schouder aan schouder. Tot we onze droom realiseren: een menselijke wereld voor iedereen.
Steun onze droom met een gift. Bedankt om mee het verschil te maken.
