Samen voor een menselijke wereld

Ik woon in Gaza-stad, waar ik een grote kwekerij voor groentezaailingen run. Door de oorlog werden mijn serres helemaal verwoest. Toch geef ik niet op.

Hier in Oost-Congo zijn meisjes en vrouwen het grootste slachtoffer van het gewelddadige conflict. Ondanks de levensgevaarlijke omstandigheden, blijven we gezondheidszorg bieden aan de meest kwetsbaren.

Ik maak deel uit van een inheemse gemeenschap die in het Amazonewoud in Peru woont. We worden geteisterd door geweld. Toch verzetten we ons tegen illegale ontbossing, vervuiling van onze rivieren en oprukkende cocaplantages.

Na de illegale ontvoering van de vorige directeur door het Israëlische leger, werd ik hoofd van het Al-Awda ziekenhuis in Noord-Gaza. Na dreigementen moesten we het ziekenhuis verlaten. Nu zorgen we in Gaza-stad voor de nodige zorg.

Ik was zeventien toen ik alleen een kind moest grootbrengen in Oost-Congo. Rond mij woedde de oorlog. Tijd voor ontspanning was er niet. Tot ik Mama Kivu oprichtte. Nu kunnen vrouwen samen voetballen en even ontsnappen aan het geweld.

Het leven voor vrouwen en meisjes in Afghanistan is onmenselijk geworden sinds de Taliban opnieuw de macht grepen. Toch geef ik niet op. Mijn organisatie ondersteunt vrouwen die hun job verloren. 

Ik woon met mijn gemeenschap in het regenwoud in West-Papua. We leven van het bos. De Indonesische overheid wil het nu kappen om er plantages aan te leggen. Maar dat laten we niet zomaar gebeuren.